Tapczan z pojemnikiem – mebel, który ratuje małe mieszkania

Zaczęło się niewinnie od oglądania mieszkań na wynajem. W każdym z nich, w pokoju gościnnym czy sypialni, stał ten sam problem - mebel, który za dnia zajmował połowę powierzchni, a w nocy okazywał się za krótki lub za wąski. Wtedy pomyślałam o tapczanie jednoosobowym. To mebel, który często traktujemy po macoszemu, a przecież potrafi uratować funkcjonalność pokoju o powierzchni dwunastu metrów. Pamiętam, jak u mojej siostry w kawalerce stała ogromna kanapa z funkcją spania, która blokowała przejście na balkon. Gdy wymieniła ją na z pojemnikiem na pościel, przestrzeń od razu zyskała na lekkości.

Miałam ostatnio klientkę, która uparła się na tapczan jednoosobowy z tapicerką welurową w kolorze musztardowym. Bałam się, że będzie się szybko przecierał, ale po roku użytkowania wygląda jak nowy. Welur jest przyjemny w dotyku i łatwy do czyszczenia - wystarczy odkurzacz z miękką szczotką. Problem pojawia się, gdy ktoś myśli, że taki mebel musi być tylko do spania. A to przecież także siedzisko dla dwojga na wieczorny film. Dlatego zwracaj uwagę na głębokość siedziska. Jeśli tapczan ma 190 centymrów długości, to po rozłożeniu daje 90 centymrów szerokości - mniej więcej tyle, co standardowe łóżko pojedyncze.

Wybór odpowiedniego mechanizmu to połowa sukcesu. Mechanizm DL, czyli delfin, jest popularny w małych mieszkaniach, bo do rozłożenia wystarczy pociągnąć za uchwyt. Siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada w dół, tworząc równą powierzchnię. Inny typ to rozkładanie na bok, które wymaga więcej miejsca z przodu. W moim przypadku sprawdził się właśnie DL, bo pokój ma tylko trzy metry szerokości. Pamiętaj, żeby przed zakupem zmierzyć przestrzeń, bo po rozłożeniu kanapa z funkcja spania potrzebuje około 180 cm długości plus miejsce na swobodne przejście.

Zastanawiając się nad zakupem, musiałam też przemyśleć materac piankowy. Wbrew pozorom nie każdy model nadaje się do pojemnika, bo niektóre są zbyt sztywne i nie unoszą się razem ze stelażem. Wybrałam wariant o wysokości 16 centymetrów, który idealnie współgra z mechanizmem DL, czyli podnoszeniem z systemem amortyzatorów. Dzięki temu nawet ja, ważąca 55 kilogramów, bez problemu unoszę całe łóżko jedną ręką. Do tego stelaz listwowy z elastycznych listew bukowych zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza pod materacem piankowym, co zapobiega rozwojowi roztoczy. To szczególnie ważne, gdy pod spodem trzymamy tekstylia, które powinny pozostać suche i przewiewne.

Kolejna sprawa to mechanizm rozkładania. Wiele osób wybiera model z mechanizmem DL, czyli delfin, który wysuwa się do przodu jak szuflada. To genialne rozwiązanie, bo nie trzeba odsuwać mebla od ściany. Pamiętaj jednak, żeby przed zakupem sprawdzić, czy mechanizm działa płynnie. Byłam świadkiem sytuacji, gdy znajomy kupił tapczan jednoosobowy w promocji, a przy pierwszym rozłożeniu usłyszał trzask. Okazało się, że tanie modele mają słabej jakości prowadnice. Lepiej dołożyć sto złotych i mieć spokój na lata. Materac piankowy o gęstości minimum 25 kg/m3 to podstawa - nie odkształci się po kilku miesiącach.

Pamiętajcie, że meble tapicerowane to inwestycja na lata, więc nie sugerujcie się tylko promocją w internecie. W sklepie stacjonarnym usiądźcie, połóżcie się, sprawdźcie, czy mechanizm działa płynnie. I nie bójcie się pytać o rodzaj pianki, gęstość, rodzaj stelaża. Sprzedawcy często zakładają, że klient nie zna się na rzeczy, ale wy już wiecie, że liczy się każdy szczegół, od tapicerki welurowej po głębokość siedziska. Bo w małym mieszkaniu mebel ma być przede wszystkim funkcjonalny, a dopiero potem ładny.

Kupując meble do bloku z lat 70., szybko orientujesz się, że każdy centymetr ma znaczenie. Sypialnia w moim pierwszym mieszkaniu miała ledwie dziewięć metrów, a szafa zajmowała jedną ścianę. Zostało miejsce tylko na wąskie łóżko i stolik nocny. I wiecznie ten problem z pościelą – gdzie trzymać zapasowy komplet, gdy goście zostają na noc? Wtedy odkryłam tapczan z pojemnikiem. To nie jest zwykłe łóżko, a przemyślany system przechowywania, który zmieści się nawet w kawalerce. Pojemnik pod materacem pomieści kołdry, poduszki i zapasową pościel, a ja zyskałam dodatkowe pół metra kwadratowego przestrzeni bez stawiania kolejnej komody. Przy wyborze warto sprawdzić, czy stelaż ma solidne zawiasy i czy skrzynia jest wykończona od środka – tanie modele potrafią trzeć o podłogę.

Materac to klucz do udanego spania. Kiedyś myślałam, że każdy materac piankowy jest taki sam, dopóki nie przetestowałam kilku w sklepie. Różnica w gęstości pianki i liczbie stref twardości robi ogromną różnicę. Do tapczana z pojemnikiem polecam materac piankowy o grubości minimum 16 cm – cienki materac szybko się odkształca i traci podparcie dla kręgosłupa. Stelaz listwowy z regulacją twardości w odcinku lędźwiowym to dodatkowy atut. Unikaj sprężyn bonellowych w połączeniu z pojemnikiem – przy podnoszeniu stelaża sprężyny mogą się odkształcać. Lepiej postawić na piankę termoelastyczną, która dopasowuje się do temperatury ciała i nie trzyma wilgoci. W mojej sypialni materac ma 18 cm i nawet po dwóch latach intensywnego użytkowania nie ma wgnieceń.