Jak wybrać wersalkę, która nie będzie tylko awaryjnym legowiskiem

Zastanów się też nad wymiarami. Standardowa długość to dwieście centymetrów, ale jeśli masz niski wzrost, sto dziewięćdziesiąt też może być ok. Szerokość sto czterdzieści centymetrów jest optymalna dla jednej osoby, ale dla pary lepiej od razu brać sto sześćdziesiąt. Pamiętaj, że skrzynia na pościel w węższym modelu będzie płytsza, bo trzeba zachować miejsce na mechanizm. Przy wyborze mierzyłam już nawet korytarz, żeby upewnić się, że mebel w ogóle da się wnieść. Klientka z trzeciego piętra bez windy zamówiła tapczan z pojemnikiem i okazało się, że skrzynia jest za szeroka na zakręt klatki schodowej.

Kiedy w końcu zamówiłam tapczan do swojej kawalerki, sąsiadka z góry zapukała z pretensją, że słyszała wiercenie od rana. Miałam wtedy trzydzieści metrów, gości na noc przyjeżdżających z innego miasta i wiecznie walające się po podłodze poduszki. Zwykłe łóżko zajmowało połowę pokoju, a składana kanapa z funkcją spania po rozłożeniu blokowała przejście do szafy. Wtedy ktoś z forum wnętrzarskiego napisał: poszukaj tapczanu z pojemnikiem na pościel. I to zmieniło wszystko.

Wybór rozmiaru to osobna historia. Standardowa wersalka ma szerokość 180 centymetrów, co wystarcza dla jednej osoby. Dla pary lepiej sprawdzi się model 200-centymetrowy, ale wtedy musisz dokładnie zmierzyć, czy po rozłożeniu zmieści się w pokoju bez blokowania przejścia. Ja popełniłam błąd, kupując zbyt wąską wersalkę do gościnnego pokoju, i każdy gość skarżył się na zwisające stopy. W małym metrażu warto rozważyć narożnik z wysuwanym siedziskiem, który po rozłożeniu daje dużą powierzchnię spania, a na co dzień pełni funkcję sofy. Tylko pamiętaj, że mechanizm wysuwany wymaga więcej miejsca z przodu, więc zostaw przynajmniej 50 centymetrów wolnej przestrzeni.

Spotkałam się z wieloma osobami, które narzekały, że kanapa z funkcją spania to rozwiązanie na krótką metę. Rzeczywiście, rozkładane modele z cienkim stelażem często budzą rano z bólem pleców. Dlatego tapczan z pojemnikiem, który ma pełnowymiarowy materac i stabilną skrzynię, to zupełnie inna liga komfortu. Moja siostra kupiła wersalkę do pokoju gościnnego i po trzech latach wymieniła ją właśnie na tapczan z pojemnikiem. Różnica jest taka, że na wersalce spała z nogami zwisającymi poza krawędź, a na tapczanie mieści się wygodnie z metr dziewięćdziesiąt wzrostu.

Mechanizm rozkładania to kolejny element, który decyduje o komforcie. Znam osoby, które zrezygnowały z wersalki, bo codzienne rozkładanie było męczarnią. Najlepiej sprawdza się mechanizm DL, zwany też delfinem. Wystarczy pociągnąć za uchwyt, a siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada. To proste, ciche i nie wymaga siły. W przypadku mniejszych mieszkań warto rozważyć wersalkę z pojemnikiem na pościel. To rozwiązanie, które u mnie sprawdza się idealnie. Kołdry i poduszki nie walają się po kątach, a ja nie muszę kombinować z dodatkowym schowkiem. Pamiętaj tylko, żeby pojemnik był wentylowany – wilgoć z pościeli musi uciekać. Sprawdź, czy pokrywa pojemnika jest usztywniona, żeby nie zapadała się pod ciężarem.

Kiedy sama szukałam swojego łóżka, miałam dylemat między tapicerka welurowa a gładką tkaniną. Welur okazał się strzałem w dziesiątkę, bo jest przyjemny w dotyku i łatwo go czyścić z kurzu zwykłą szczotką. Po roku użytkowania nie widać na nim śladów ugniatania, a kolor delikatnego błękitu wciąż wygląda jak nowy. Tapicerka welurowa ma też tę zaletę, że nie zbija się w kuleczki jak niektóre poliestrowe materiały. Przy dzieciach czy zwierzętach warto jednak wybrać ciemniejszy odcień, bo na jasnym welurze widać każde zabrudzenie. Ja zdecydowałam się na odcień musztardowy i nie żałuję.

Przy wyborze warto zwrócić uwagę na głębokość pojemnika. Standardowe modele mają około 20 centymetrów, co wystarcza na kołdrę i dwie poduszki. Jeśli potrzebujecie więcej miejsca, szukajcie wersji z podnoszonym stelażem i dodatkową skrzynią. Ja znalazłam model z pojemnikiem o głębokości 30 centymetrów, który pomieścił nawet walizkę kabinową. Przy małych metrażach to ogromna różnica, bo zamiast jednej szafy macie dodatkową przestrzeń pod łóżkiem, która nie zabiera miejsca na podłodze.

Kiedy już wybrałam model, musiałam zmierzyć, czy przejdzie przez drzwi. To brzmi śmiesznie, ale znajomi mieli kiedyś sofę, którą trzeba było wnosić przez okno na piętrze. Moja ma 90 cm głębokości w stanie złożonym i 200 cm długości – zmieściła się w windzie tylko po zdjęciu nóg. Przy okazji sprawdziłam, czy mechanizm DL jest łatwy w obsłudze. W sklepie rozłożyłam i złożyłam ją pięć razy. Działa płynnie, bez szarpania. Niektóre tańsze sofy mają sprężyny, które po roku zaczynają skrzypieć – tutaj są amortyzatory gazowe.