Tapczan z pojemnikiem – mebel, który ratuje małe mieszkania

Dla singli i par w małych mieszkaniach sofa rozkładana to często jedyna opcja, by pomieścić zarówno strefę dzienną, jak i sypialnianą. Problem pojawia się, gdy trzeba przechowywać pościel. I tu wkracza lozko z pojemnikiem na posciel, które ratuje życie w każdym bloku z lat siedemdziesiątych. Pojemnik najczęściej znajduje się pod siedziskiem, w wysuwanej szufladzie. Zwróć uwagę na system otwierania – najwygodniejsze są te z mechanizmem gazowym, które unoszą się same. W tanich modelach trzeba podnosić ciężkie siedzisko ręcznie, co przy codziennym użytkowaniu szybko staje się męczące.

Znasz to uczucie, gdy o drugiej w nocy kładziesz gościa na dmuchanym materacu, a on rano wstaje z bólem pleców i obiecuje, że następnym razem przywiezie własne posłanie? Ja też to przerabiałam. Dlatego kiedy zaczęłam szukać mebla do swojego dwupokojowego mieszkania, wiedziałam, rozkładana to nie tylko opcja, ale konieczność. Nie chodziło mi jednak o byle co. Chciałam, żeby dziennie pełniła funkcję wygodnej kanapy do oglądania seriali, a w nocy nie przypominała tortury. Przerobiłam kilka modeli, zanim znalazłam ten, który faktycznie działa w małym metrażu.

Zastanawiasz się pewnie, czy tapczan z pojemnikiem sprawdzi się w salonie. Otóż tak, i to lepiej niż kanapa z funkcją spania. Kanapa z funkcją spania często ma cienki materac i niewygodny mechanizm rozkładania, który po roku zaczyna skrzypieć. Tapczan ma pełnowymiarowe posłanie i stelaz listwowy, który dopasowuje się do ciała. W mojej jadalni postawiłam wersalkę z pojemnikiem – na co dzień służy jako siedzisko dla gości, a wieczorem zamienia się w wygodne łóżko. Zamiast składanej kanapy z wysuwanym elementem, która blokuje przejście, mam stabilny mebel, który nie wymaga przesuwania stołu. Pamiętaj tylko o wymiarach – jeśli salon ma mniej niż 15 metrów, lepiej wybrać węższy model, żeby nie zdominował wnętrza.

Zastanawiając się nad wyborem tapczanu, warto zwrócić uwagę na mechanizm DL. To skrót od „długi legowiska" – w praktyce oznacza, że powierzchnia do spania ma standardowe 200 centymetrów długości, nawet jeśli sama rama jest krótsza. W modelach z mechanizmem DL wysuwana część wysuwa się do przodu, tworząc równą płaszczyznę z resztą materaca. To wygodne, bo nie trzeba przesuwać mebla od ściany. Mój znajomy kupił kiedyś wersalkę z klasycznym rozkładaniem na boki i codziennie rano musiał przesuwać stolik kawowy. Z mechanizmem DL tego nie ma – wystarczy pociągnąć za uchwyt i gotowe. Dla kogoś, kto często składa i rozkłada łóżko, to różnica między przyjemnością a irytacją.

Problemem, który często pomijamy, jest przechowywanie pościeli. Kiedy goście zostają na noc, a ty nie masz szafy w salonie, zaczyna się cyrk z przynoszeniem koców z sypialni. Dlatego zwróciłam uwagę na model z pojemnikiem na pościel. Pod siedziskiem, w przestrzeni, która normalnie jest pusta, mieści się spory schowek. Wrzucam tam dwie poduszki, koc i zapasowy prześcieradło. Wystarczy otworzyć klapę i wszystko jest pod ręką, bez szperania po szafkach. To drobiazg, ale w praktyce ratuje życie.

Gdy pierwszy raz złożyłam zamówienie na tapczan dwuosobowy, myślałam głównie o gościach. Praktyka pokazała jednak, że to ja śpię na nim częściej. Mój tapczan ma materac piankowy o grubości 16 cm na stelazu listwowym – to zestaw, który zapewnia odpowiednie podparcie nawet dla osób z lekkimi problemami pleców. Listwy gięte dynamicznie dopasowują się do sylwetki, a pianka nie zapada się w jeden wielki dołek po kilku miesiącach. Zwykłe wersalki z cienką gąbką i sprężynami kieszeniowymi potrafią rozczarować, bo po rozłożeniu czuć każdy element stelaża. Tutaj tego nie ma. Co więcej, stelaz listwowy sprawdza się lepiej niż pełna płyta – wentylacja materaca jest naturalna, nie zbiera się wilgoć, a pościel nie śmierdzi stęchlizną po dłuższym leżeniu.

Przez pierwsze dwa lata mój tapczan dwuosobowy stał w salonie i służył mi jako kanapa z funkcja spania na co dzień. Problem pojawił się, gdy zaczęłam gromadzić pościel. W małym mieszkaniu każdy centymetr szafy jest na wagę złota, a zapasowe kołdry, poduszki i prześcieradła zajmują miejsce jak nic. Rozwiązaniem okazało się lozko z pojemnikiem na posciel. Wybrałam model z uniesionym stelażem na mechanizmie gazowym – pod spodem mieści się wszystko, od koców po letnie koce. Pojemnik jest głęboki na około 30 centymetrów, więc bez problemu wrzucam tam dwie kołdry i cztery poduszki. To nie jest jakiś wąski schowek, tylko pełnowymiarowa skrzynia. Dzięki temu szafa w przedpokoju odetchnęła, a ja przestałam chować pościel na najwyższej półce.

Pojemnik na pościel to nie jest nowy wynalazek, ale w ostatnich latach przeżywa prawdziwy renesans. Producenci mebli prześcigają się w projektowaniu systemów, które maksymalnie wykorzystują przestrzeń pod materacem. W standardowym łóżku z pojemnikiem na pościel znajdziesz zwykle dwie lub trzy komory, każda o głębokości około 30 centymetrów. To wystarczy, by schować cztery komplety pościeli, dwa koce i trzy poduszki dekoracyjne. Moja przyjaciółka, która mieszka w kawalerce na Pradze, trzyma tam nawet zimowe kurtki poza sezonem.