Tapczan z pojemnikiem – mebel, który ratuje małe mieszkania

Wiele osób zastanawia się, czy łóżko z pojemnikiem na pościel sprawdzi się w sypialni, gdzie śpią dwie osoby. U mnie i męża sprawdza się doskonale, bo pojemnik ma wymiary całego stelaża, więc mieści nawet duże kołdry 220x200. Problem pojawia się tylko przy wymianie pościeli, gdy trzeba zdjąć materac. Jeśli macie ciężki materac piankowy o grubości 20 centymetrów, lepiej wybrać model z systemem gazowym, który podnosi stelaż bez wysiłku. Ja mam standardowe sprężyny i przy zmianie pościeli proszę męża o pomoc, ale na co dzień nie stanowi to problemu.

Kupno wersalki to często decyzja podejmowana w biegu, między jednym a drugim remontem. Pamiętam, jak sama szukałam czegoś do małego pokoju gościnnego w bloku z wielkiej płyty. Wtedy myślałam, że wystarczy byle co, byle się na tym spało. Potem przyszły trzy lata używania modelu z cienkim materacem i wgniecioną sprężyną. Dziś wiem, że wersalka to nie tylko mebel do siedzenia, ale przede wszystkim inwestycja w komfort snu dla naszych gości. Albo dla nas, gdy salon staje się sypialnią na co dzień.

Kiedy wprowadziłam się do mieszkania z metrażem nieco ponad trzydzieści metrów, szybko odkryłam, że każdy centymetr kwadratowy ma znaczenie. Przez pierwsze miesiące trzymałam zapasową kołdrę i poduszki w walizce pod łóżkiem, ale wiecznie przeszkadzały przy odkurzaniu. Wtedy znajoma poleciła mi łóżko z pojemnikiem na pościel. Przyznam szczerze, byłam sceptyczna, bo obawiałam się, że skrzynia będzie ciężka i niewygodna w użytkowaniu. Po tygodniu użytkowania wiedziałam już, że to był strzał w dziesiątkę. Pojemnik pomieścił nie tylko komplet pościeli na gości, ale też zimowe koce i letnie narzuty, które wcześniej zajmowały półkę w szafie.

Na początek warto przyjrzeć się mechanizmom rozkładania. Najpopularniejszy w tapczanach jednoosobowych jest mechanizm DL, czyli dospacerowy, który pozwala rozłożyć siedzisko do przodu bez odsuwania mebla od ściany. To ogromne ułatwienie, gdy macie naprawdę mało miejsca, bo nie musicie zostawiać wolnej przestrzeni za tapczanem. Pamiętam, jak w moim pierwszym mieszkaniu miałam wersalkę z mechanizmem wysuwanym na kółkach - za każdym razem trzeba było przesuwać stolik kawowy, a rano wracać go na miejsce. Przy mechanizmie DL wystarczy pociągnąć za uchwyt i w kilka sekund siedzisko zamienia się w płaską powierzchnię do spania.

Przyjaciele często pytają, czym różni się tapczan z pojemnikiem od zwykłego łóżka z szufladami. Odpowiadam im tak: szuflady wysuwają się na boki, więc potrzebujesz wolnej przestrzeni obok mebla. Pojemnik podnosi się razem z materacem i stelażem, co jest wybawieniem przy ścianie. W mojej sypialni nie ma miejsca na odsunięcie szuflady, bo z jednej strony stoi regał, a z drugiej biurko. Mechanizm podnoszenia działa płynnie, a ja bez wysiłku sięgam po letnie koce. Jeśli masz w mieszkaniu niskie okna lub grzejnik pod parapetem, upewnij się, że pojemnik nie koliduje z nimi przy otwieraniu. Tapicerka welurowa w moim modelu nie tylko ładnie wygląda, ale też tłumi dźwięki – idealne, gdy wstajesz w nocy i nie chcesz budzić partnera.

Ostatecznie moja sypialnia zyskała porządek i przestrzeń, której brakowało. Łóżko z pojemnikiem na pościel okazało się nie tylko praktyczne, ale też estetyczne, bo tapicerka welurowa dodaje wnętrzu przytulności. Odkąd mam to łóżko, nie martwię się o rzeczy, a goście zawsze mają czystą pościel pod ręką. Jeśli wahacie się nad zakupem, polecam najpierw zmierzyć wysokość pomieszczenia i sprawdzić, czy podnoszony stelaż nie zahaczy o sufit. U mnie przy standardowej wysokości 250 centymetrów nie ma problemu, ale w niskich pokojach warto wybrać model z niższym stelażem.

Kiedy sama szukałam swojego łóżka, miałam dylemat między tapicerka welurowa a gładką tkaniną. Welur okazał się strzałem w dziesiątkę, bo jest przyjemny w dotyku i łatwo go czyścić z kurzu zwykłą szczotką. Po roku użytkowania nie widać na nim śladów ugniatania, a kolor delikatnego błękitu wciąż wygląda jak nowy. Tapicerka welurowa ma też tę zaletę, że nie zbija się w kuleczki jak niektóre poliestrowe materiały. Przy dzieciach czy zwierzętach warto jednak wybrać ciemniejszy odcień, bo na jasnym welurze widać każde zabrudzenie. Ja zdecydowałam się na odcień musztardowy i nie żałuję.

Tapicerka to nie tylko kwestia estetyki, ale też praktyczności. Welur wygląda luksusowo, ale przy codziennym użytkowaniu szybko się przeciera na siedzisku. Jeśli decydujesz się na tapicerkę welurową, wybierz tkaninę z certyfikatem odporności na ścieranie co najmniej 30 000 cykli Martindale’a. Z kolei gładkie tkaniny, jak len czy bawełna, są łatwiejsze w czyszczeniu, ale gorzej znoszą sierść zwierząt. W praktyce sprawdza się mikrofibra albo szenil – są miękkie, a przy tym odporne na plamy. Pamiętaj, że jasne kolory na wersalce to ryzyko, zwłaszcza jeśli często jesz przed telewizorem.